"Soño cun dragon verde de lingua negra que me quere papar. As casas tamen son verdes, como a herba do noso xardin con bamban, onde antes xogabamos ao balon papa e mais eu. Botoo moito de menos. Mama dime que pronto nos imos reunir. Tanto como os campos de concentracion co que implican de fame, frio, enfermidade, violencia e morte, interesa aqui un deses universos persoais e familiares que o nazismo destruiu, para deixar no seu lugar, silencio e un mundo mais gris. A separacion, a soidade e a saudade son omnipresentes. Pero os recordos axudan a fuxir do illamento e o desarraigo, e dan paso no inhospito do campo (lager) ao amor, a amizade e a solidariedade. Se toda violencia resulta inxustificable, aquela que aniquila a inocencia ainda mais. Para loitar contra ela, o protagonista asume un compromiso con Vadio (unico personaxe con nome e etnia), co que iso implica de recoñecemento no outro e de catarse persoal. O protagonista anonimo de Fume descobre unha realidade, pero o pasado foi mellor e perdura na memoria. O espertar magoao e ten que adaptarse a unhas condicions moi duras; o instinto de supervivencia dille que ten que ser un neno responsable. Os inocentes non sobreviven, dicia Primo Levi; e o prezo por ver a luz. A inocencia, mais que a impotencia, marca o desenlace: a man de Vadio borrando para sempre o medo e escribindo con fume unha palabra maxica sobre o ceo de Polonia. Unha conmovedora historia de Anton Fortes cunhas intensas imaxes da polaca Joanna Concejo, de gran sensibilidade e fermosura, pese a reflectir a terrible realidade do protagonista. Realidade que resulta ainda mais cruel ao enfrontala de xeito recorrente coas lembranzas da sua vida anterior, de onde foi arrancado, de onde foron arrancados todos. Mencion WHITE RAVEN (Internationale Jugend Bibliotek de Munich) entre os albums mais fermosos do mundo 2009 Texto de Anton Fortes Ilustracions de Joanna Concejo"